Nieuwe oriëntaties

Om de keuze voor een gebiedsgericht beleid verder te onderbouwen, vooruitgang te boeken op het vlak van een meer geïntegreerde aanpak en een afdoend antwoord te kunnen bieden op de recente evoluties, dringen zich een aantal bijstellingen op.

1. De structurele uitbouw volgens een gedeconcentreerd model heeft het mogelijk gemaakt om de sporen te trekken. De 'gebiedswerking' is niet langer weg te denken uit het globale dienstenpakket van de Provincie West-Vlaanderen en functioneert de facto als een eerstelijnsloket voor lokale besturen en diverse bovenlokale actoren in de diverse regio's.

Deze verworvenheid dient verder gevaloriseerd te worden in de profilering van de Provincie als streekbestuur. Om de antennefunctie van de gebiedswerking te versterken, wordt van de 'teams van gebiedswerkers' een sterkere inbedding in hun regio verwacht. Het is nodig meer tijd en energie te besteden aan het uitbouwen van netwerken, de opbouw van streekkennis en de analyse van problemen en potenties op de diverse terreinen waarop het provinciebestuur actief is.
Dit vereist een engagement binnen het team dat de strikt sectorale inzet van de individuele gebiedswerkers overstijgt. De vorming, begeleiding en sturing van deze streekgerichte benadering kan verder gebeuren vanuit de horizontale dienst Externe Relaties, Europese Programma's en Gebiedsgerichte Werking.

2. Wil de Provincie echter als volwaardige actor erkend worden op het vlak van geïntegreerde streekontwikkeling, en als 'streekbestuur' een verantwoordelijke rol spelen, dan zal er ook een overeenkomstig engagement vereist zijn van het hele bestuur. Enkel op die manier kan de Provincie haar missie volbrengen. Met betrekking tot de diverse aspecten die eigen zijn aan het gebiedsgerichte streekbeleid zal de gepaste deskundigheid aangereikt moeten worden, om vanuit de Provincie een toegevoegde waarde te creëren. Dit geldt a fortiori voor wat de inzet op het vlak van strategische planning betreft, maar ook op het niveau van projectteams is een dergelijk engagement vereist.
Deskundigheid is bovendien een conditio sine qua non om enige beleidsmatige sturing te kunnen claimen. De verschillende provinciale diensten dienen daarom de gebiedsgerichte aspecten binnen hun beleidsdomein duidelijker te expliciteren, zowel qua inhoud, personele inzet als financiële engagementen. De coördinatie op planningsniveau gebeurt het best op het niveau van de griffie. Een representatieve stuurgroep (samengesteld uit vertegenwoordigers van de diensten en de regio's) moet instaan voor een functionele afstemming van sectoroverschrijdende thema's.

3. De optimale uitbouw van dit beleid vereist bovendien een dubbele politieke verankering. Het is belangrijk dat de leden van de deputatie en van de provincieraad actief betrokken worden bij en zich inzetten voor de gekozen aanpak, onder meer door een actieve participatie aan overlegplatforms of deelname aan stuurgroepen inzake strategische planning, ...
Anderzijds is er ook een bestuurlijke verantwoordelijkheid om dit beleid te legitimeren, door in de schoot van de provincieraad het publieke debat te voeren over gebiedsgerichte prioriteiten en de afstemming van de verschillende gebieden op elkaar.

4. Om de continuïteit van een gebiedsgericht streekbeleid te verzekeren is een vorm van structurele project- en programmafinanciering vereist. Structureel is het aangewezen dat de Provincie, naast eigen personeel en werking, bijdraagt tot de financiering van strategische partners en hun infrastructuur (zoals streekhuizen). Dit geldt uiteraard projectmatig gezien, voor wat de eigen initiatieven betreft, maar anderzijds ook ter ondersteuning van bovenlokale, strategische en integrerende projecten en programma's. De diverse Europese programma's en de coördinatierol die de Provincie hierbij vervult, bieden op dit vlak heel wat mogelijkheden.

5. De ervaring met de gebiedswerking leert dat het hier om complexe, maatschappelijke processen gaat. Deze processen vereisen een hoog niveau van maturiteit en flexibiliteit van het betrokken personeel, om tot resultaten te komen. In elke regio is er daarom nood aan een 'senior' coördinator die de vereiste capaciteit heeft om de Provincie te positioneren en de gebiedsgerichte inzet van de Provincie te coachen. Hij/zij is het aanspreekpunt van de Provincie in de regio, organiseert de onderhandelingen met betrokken partners, met de provinciale diensten, trekt de projectwerking, ...
Dergelijke 'nieuwe' stappen kunnen niet van vandaag op morgen worden gezet. Deze verandering moet als een proces beschouwd worden dat een aantal jaren in beslag zal nemen. Ze vormt evenwel een wezenlijk onderdeel van wat men in Nederland recent de 'vechtstrategie van het geprangde middenveld' is gaan noemen.