In de eerste plaats wil het project De Zee van Toen bijdragen tot een beter begrip van het functioneren van de zee. Verhoogde kennis leidt tot betere inzichten en verhoogt de kans op een verstandiger gebruik van de zee. Gebrekkige kennis impliceert gebrekkige inzichten en veel kans dat er verkeerde beslissingen worden genomen. Kennis steunt op zo nauwkeurig mogelijke waarnemingen. Gericht onderzoek probeert te meten om te weten, verzamelt hard cijfermateriaal. Maar ook kwalitatieve gegevens verhogen de kennis. Daarin schuilt de kracht van dit project: meer droge feiten over dit natte milieu aandragen, van vóór 1980.

Naast het verzamelen van wetenschappelijke gegevens beoogt het project nog andere doelstellingen:

• Het bevorderen van de relatie tussen de visserijsector en andere betrokkenen die het soms beter (menen te) weten (walbewoners, toeristen, consumenten,  media, natuurverenigingen, wetenschappers, …). De vissers krijgen het woord. Zij zijn de experten bij uitstek, de ervaringsdeskundigen. Wij luisteren bescheiden.

© Foto Danny de Kievith

• Binnen het kusterfgoed neemt het maritieme erfgoed  een speciale plaats in en binnen het erfgoed wint het immateriële erfgoed, het geheel van niet neergeschreven menselijke ervaringen en cultuur, aan belang. Het project  De Zee van Toen kadert volledig in de grote aandacht die het lang verwaarloosde immateriële erfgoed  momenteel verdient en wil daar een systematische bijdrage toe leveren. Het volgt de werkwijzen en aanbevelingen die gangbaar zijn bij projecten 'mondelinge geschiedenis' . De gesprekken worden opgenomen en gevoerd in het eigen dialect van de zegsman. Ook dat is immaterieel erfgoed.

© Foto Provinciale bibliotheek Brugge

• De gegevens die boven water komen, worden gebruikt om nieuwe doelgroepen in contact te brengen met het mariene milieu, fauna en flora van de zee, kustgeschiedenis en laten ook toe didactisch breder te werken. Zelfs de scholen aan de kust weten soms maar bitter weinig af van dat natte milieu voor de deur. Het onderwijs is dan ook een belangrijk aandachtspunt. Het verhaal van de visser is momenteel vrij anekdotisch. Soms is dat voldoende waardevol, maar het heeft ook beperkingen. Eén los verhaal kan 'waar' zijn, maar is onvoldoende betrouwbaar voor het Grote Verhaal: de toestand van de zee zo'n halve eeuw geleden. Het project wil dus een steviger kader helpen aanbieden over de ecologie en het historisch gebruik van onze zee, waardoor de informatie ook een hoge educatieve waarde  meekrijgt.

© Foto Kris Steen

• Onze verdienstelijke senioren  kunnen nog altijd hun bijdrage leveren aan de samenleving van vandaag. Hen interviewen betrekt hen bij het huidige leven. Ze voelen zich nuttig want hun kennis wordt gevaloriseerd, hun mening wordt gevraagd, ze tellen maatschappelijk nog mee. Het project wil bijzondere aandacht besteden aan het onderhouden van contacten na het gesprek. Tijdens en op het einde van het project worden bejaarden terug uitgenodigd om de stand van zaken of het eindresultaat te bespreken. Hopelijk kunnen we nog vele jaren gebruik maken van de levenswijsheid, de expertise en de geesteskracht van deze mensen.